امروز خیلی دلم شکست ..اما مهم نیست این نیز بگذرد ولی سخت است فراموش کردن . تو هم مثل بقیه هستی زود رنگ عوض می کنی ! چرا باید از تو ناراحت باشم؟ شاید من هم روزی مثل تو فراموشکار شوم و در لحظه های شادی همه را از یاد ببرم .ولی مهم نیست امروز هم می گذرد....

مدرسه افغانی . مدرسه ایرانی
 امسال نمیدانم این ایرانیها چه خوابی برای بچه های افغانی دیده اند که همه را
برای مدرسه قبول می کنند حتی آنهایی که بی مدرک هستند همه می توانند در مدارس دولتی ثبت نام کنند به شرطی که هزینه های آن را پرداخت کنند برای بچه های ابتدایی 50هزار تومان برای بچه های راهنمایی 70هزار تومان و برای دبیرستان هم 80هزار تومان . حالا اگر خانواده ای چند تا بچه مدرسه ای داشته باشد که بیچاره می شود و باید یک دفعه ای این همه پول را سرفه کند. شنیده ام که صف بسیار طویلی هم در اداره اتباع وجود دارد و حتی بعضی ها از شب قبل در همان جا و در خیابان می خوابند تا بتوانند روز بعد نامه مربوط به ثبت نام در مدارس را از شورای افاغنه بگیرند و چه قدر هم خوشحالند که بچه هایشان به مدرسه دولتی میروند . من نمی دانم چرا بچه های افغانی این قدر عاشق مدرسه ی دولتی هستند و برای مدارس خود گردان ارزش زیادی قایل نیستند . درست است که این مدارس خیلی بی نظم هستند و از کمترین امکانات آموزشی محروم هستند. درست است که با مشکلات زیادی روبرو هستند ولی لااقل کسی نیست که تو را به خاطر ملیتت مسخره کند . با معلم ها بسیار راحت تر می توانی حرف بزنی و کسی تو را افغانی خر صدا نمی کند. و هر روز تحقیر نمی شوی . اگر همین مدارس بی نظم و پر از مشکل خودگردان افغانی وجود نداشتند الان خیلی از بچه های افغانی بی سواد بودند . اگر از حق نگذریم این مدارس حق زیادی به گردن بچه های افغانی دارند . با اینکه بیشتر مدیران و مسوولین این مدارس فقط کاسبانی در چهره فرهنگی هستند ولی بین آن ها آدم ها بسیار نازنین و دلسوزی هم وجود دارد که نه به فکر جیب خودشان بلکه به فکر نسل آینده وطن خویش می باشند. 

چند روز پیش کلیپی راجع به مهاجران افغانی در بندر پاترای یونان دیدم اگر چه مدتی است که از ماجرای خراب کردن کمپ افغانی ها در یونان می گذرد و این ماجرا شاید مربوط به یک ماه پیش بود و قبلا از وضعیت بد آنجا زیاد شنیده بودم ولی می گویند شنیدن کی بود مانند دیدن . از وقتی کلیپ را دیدم حالم خراب است و همش یک احساس بدی دارم از این که افغانی ام از خودم بدم می آید . یکی از دوستان در جایی نوشته بود که در چهار مکان خدا وجود ندارد یکی زندان ابوغریب یکی زندان گوانتانامو یکی اردوگاه سفید سنگ و چهارمی هم در پاترا. در این چهار مکان هر چقدر هم که خدا را یاد کنید هیچ خدایی وجود ندارد که صدای غریب شما را بشنود .نمی دانم شاید آن برادر که این مطلب را نوشته بود دلش بسیار درد داشته که چنین چیزی گفته است ولی ای خدای من که در همه جا هستی حتی در پاترا و سفید سنگ حتی در گوانتانامو وحتی در ابوغریب عاجزانه از تو می خواهم که   همه ناامیدان و همه مسافران را به سلامت به مقصد برسانی . ای خدا اگر هنوز وجود داری زودتر کاری بکن که دیر نشود.